25 YEARS BOARDX: zaakvoerder Kim Van Gucht

17 gezichten, 17 verhalen. Voor 25 jaar BoardX laten we een aantal mensen aan het woord die elk op hun eigen manier deel uitmaken van ons verhaal. Vandaag: Kim Van Gucht, zaakvoerder sinds 2008 en BoardX'er vanaf 2002. Het passieproject van Jo en Wiet uitbouwen en professionaliseren ging niet ten koste van zijn liefde voor het surfen, integendeel!

Hi Kim! Vertel's, wanneer kwam BoardX voor het eerst in jouw leven en hoe zag die eerste periode eruit?

Toen ik 19 was, ging ik voor het eerst een weekje mee op vakantie met BoardX. Eigenlijk gewoon als deelnemer, zonder te weten welke rol BoardX later in mijn leven zou gaan spelen. Maar die eerste week maakte meteen een enorme indruk op mij. Het camp, het surfen, de sfeer, de mensen… het hele plaatje klopte. Ik voelde me er onmiddellijk thuis. Ik weet nog dat ik toen dacht: “Als ik ergens een summerjob wil doen, dan is het hier.” Het jaar daarop stelde ik me dan ook kandidaat als monitor. Jo en Wiet, de toenmalige zaakvoerders, zochten op dat moment maar één nieuwe monitor om hun team te versterken. Er waren dus niet bepaald veel plaatsen vrij, maar gelukkig kreeg ik die ene plek. Wat toen begon als een leuke summerjob, bleek uiteindelijk het begin te zijn van een veel groter verhaal. Mijn BoardX-verhaal was vertrokken.

Wanneer besefte je dat je hier echt mee je schouders onder wilde zetten?

Omdat ik mijn eerste zomer bij BoardX zo lang mogelijk wilde maken, vertrok ik eind juni meteen mee met het opbouwteam. Examens achter de rug, valiezen pakken en vertrekken naar iets helemaal nieuws. BoardX draaide toen nog maar zes actieve weken per zomer, dus elke extra week die ik erbij kon zijn, was mooi meegenomen. Wat me vooral is bijgebleven, is het team waarin ik terechtkwam. Een heel leuke en toegewijde groep mensen die er alles aan deed om de gasten een fantastische week te bezorgen en die tegelijk samen wilde bouwen aan het succes van BoardX. Het voelde als een goed opgestelde ploeg: iedereen had zijn eigen sterktes en verantwoordelijkheden, en op de een of andere manier vielen al die puzzelstukken perfect in elkaar.

Als nieuwkomer was het in het begin natuurlijk even zoeken naar mijn plaats binnen die ploeg. Maar al snel bleek die voor mij vooral rond het surfgebeuren te liggen: de surfstand, het materiaal en boardrepair. Ik kreeg de ruimte en het vertrouwen om daarin verantwoordelijkheid te nemen. Dat vertrouwen werkte enorm motiverend. Ik vond het fantastisch om niet alleen mee te draaien, maar ook echt ergens verantwoordelijk voor te zijn en mijn eigen bijdrage te kunnen leveren. Eigenlijk smaakte dat meteen naar meer. En dat gevoel werd elke zomer sterker.
Na enkele zomers in Zarautz werd beslist om in 2007 een tweede locatie te openen. Die nieuwe bestemming zou Noja worden. Alleen… Noja zal vandaag bij de meeste BoardX’ers niet meteen een belletje doen rinkelen. En daar is een goede reden voor.

Zoals wel vaker bij BoardX werden we ook bij de lancering van die nieuwe locatie nauw betrokken. In het vroege voorjaar trokken we met enkele surfcoaches, samen met Jo en Wiet, naar Noord-Spanje om de nieuwe plek te bekijken. Tijdens die trip lieten ze ons ook een andere locatie zien waarover ze lang hadden getwijfeld: Berria. Iedereen die mee was, mocht zijn mening geven. Eigenlijk duurde het niet lang voor alle neuzen in dezelfde richting wezen: dit moest Berria worden. In de cafetaria van de camping, zat er plots een groepje Belgen rond de tafel met een campingbaas die alleen Spaans sprak. Een uurtje later en de deal was rond. Zonder dat we het op dat moment konden beseffen, was dat het startschot van een verhaal dat twintig jaar zou duren: BoardX surfcamp Berria. Ik kreeg vervolgens de kans en het vertrouwen om dat nieuwe kamp mee te lanceren en te leiden. Voor mij opnieuw een grote stap, en eentje waar ik met enorm veel motivatie aan begon.

Wat is er sinds 2009 het meest veranderd?

Berria bleek, net als Zarautz, een succes. Maar na enkele jaren zat mijn studententijd erop en begon het zogenaamde “echte leven”. Alleen stond afscheid nemen van BoardX absoluut niet bovenaan mijn verlanglijstje. Intussen deed ik al freelance opdrachten voor BoardX en waren Jo, Wiet en ik samen begonnen aan een nieuw avontuur: de bouw van het BoardXHouse in Marokko. BoardX was ondertussen veel meer geworden dan alleen die fantastische summerjob waarmee het allemaal begonnen was. Op een bepaald moment moest ik dus met een boodschap naar Jo en Wiet: “Boys, ik kan niet eeuwig zomers blijven doen… Of, wat denken jullie ervan dat ik mee in dit verhaal stap? Ik neem Berria voor mijn rekening en samen bouwen we verder aan nieuwe camps en nieuwe locaties.” En zo geschiedde. Van twee kampen gingen we al snel naar drie, en vervolgens naar vier. BoardX bleef groeien en voor mij werd wat ooit als summerjob was begonnen stilaan een voltijds ondernemersverhaal.

Een tweetal jaar later besloot Wiet BoardX te verlaten omdat de combinatie met zijn gezin steeds moeilijker werd. Na de zomer van 2012 besloot ook Jo dat het tijd was om eens iets helemaal anders te gaan doen. Niet bepaald iets wat jaren op voorhand gepland was, maar plots stond ik er als enige zaakvoerder. Maar dat is misschien ook wel hoe het BoardX-verhaal altijd gelopen is: kansen zien, ze grijpen en onderweg uitzoeken waar ze je brengen.

Met veel ondernemingszin en vooral nog altijd dezelfde passie zette ik, samen met een steeds groter wordend team van toegewijde medewerkers, de reis verder. Vandaag zijn we geëvolueerd naar zeven camps en glampings op vier verschillende locaties. We organiseren vakanties voor jonge tieners, oudere jongeren en gezinnen, maar ontvangen ook scholen en bedrijven. En in Montalivet beschikken we inmiddels over een eigen camping van 4,5 hectare. Als ik daarop terugkijk, blijft het soms bijzonder om te beseffen dat het allemaal begon met die ene week vakantie toen ik 19 was.

Welke dingen moeten volgens jou absoluut behouden blijven, hoe groot BoardX ook wordt?

Passie voor wat we doen, passie voor surfen en selectief enkel reizen aanbieden waar je als organisator zelf warm van wordt.

Is er een beslissing geweest waarvan je dacht: dit is spannend, maar we moeten het doen?

Het starten van het (toen) 3,5 hectare grote domein in Montalivet gelijktijdig met het lanceren van het Family-concept. Een opportuniteit en een risico; maar we werden er zelf warm van; en het is een succes gebleken. Er ging een heel zwaar jaar aan vooraf; maar het was het allemaal waard.

‍

Waar ben je, als je terugkijkt op de voorbije jaren, het meest trots op?

Natuurlijk wat BoardX geworden is over alle jaren heen. Maar als ik één periode moet kiezen waar ik echt trots op ben, dan is het zonder twijfel het Covid-jaar en de manier waarop we daar als team doorheen zijn gegaan. Alles was nieuw, alles was anders en niemand wist echt wat er de volgende week, of de volgende maand, mogelijk zou zijn. We waren daarin zeker niet feilloos, maar als ik erop terugkijk, ben ik enorm trots op de flexibiliteit en weerbaarheid die we toen als team hebben getoond. We maakten plannen A1, A2 en A3 en B1 en B2,…. “Als dit gebeurt, dan doen we dat. Als dat niet kan, schakelen we naar iets anders.” Voor quasi elk scenario stond een plan klaar. We moesten voortdurend schakelen, improviseren en beslissingen nemen op basis van beperkte informatie en met de middelen die we op dat moment hadden.

Wat me daarvan misschien nog het meeste bijblijft, is hoe iedereen op kantoor mee zijn schouders eronder zette. Zelfs vrienden/monitoren uit de ‘oude garde’ kwamen opnieuw een handje toesteken om alles tijdig klaar te krijgen voor het seizoen. Maar ook tijdens bleef het team zoeken naar oplossingen, bleef aanpassen en bleef doorgaan, tot de allerlaatste dag van het seizoen. Iedereen heeft toen echt alles op alles gezet. En net in zo’n moeilijke periode zie je wat een team waard is. Als ik daarop terugkijk, kan ik alleen maar denken: echt knap wat we daar samen hebben neergezet. In nood kan je veel. Bij deze nog eens heel erg bedankt aan alle betrokkenen.

Wat hoop je dat iemand die binnenkort voor het eerst naar BoardX komt, voelt wanneer hij of zij hier weer vertrekt?

Net als ik “dit was geweldig, ik wil meer van dat” en voor de gemotiveerden op zoek naar een leuke uitdaging “hier wil ik deel van uitmaken, en een verschil komen maken”.

‍